هالوژنها (به انگلیسی: Halogen) در حالت طبیعی خود مولکولهای دواتمی هستند.

واژهٔ هالوژن از زبان یونانی گرفته شده و به معنی نمکزا است.

خواص تناوبی[ویرایش]

همانند روند کلی موجود در جدول تناوبی، از بالا به پایین، عدد اتمی و جرم اتمی هالوژنها زیاد میشود. همچنین الکترونگاتیوی آنها نیز کاهش مییابد^[۱].

خواص فیزیکی[ویرایش]

در گروه هالوژنها، از بالا به پایین، با افزایش شعاع اتمی، طول پیوند در مولکول هالوژن افزایش مییابد؛ این عامل و همینطور افزایش تعدادالکترونها و نیز افزایش جرم مولکول، باعث افزایش نقطه ذوب و نقطه جوش میشود. در نتیجه فلوئور و کلر گاز هستند؛ اما برم مایع است وید جامدی میباشد که به راحتی تصعید میگردد^[۲].

خواص شیمیایی[ویرایش]

هالوژنها میتوانند با دریافت یک الکترون و تشکیل آنیون، به آرایش پایدار هشتایی گاز نجیب (اوکتت) برسند (الکترونخواهی آنها منفی است)؛ به همین دلیل واکنشپذیری زیادی دارند که البته از بالا به پایین کاهش مییابد^[۳]. همین عامل سبب شده عناصر گروه 17 به شدت سمی باشند. خواص ضدعفونیکنندگی هالوژنها نیز بر همین اساس است، یعنی مولکول هالوژن با اکسید کردن مولکولهای دیواره سلولی باکتریها، آنها را میکشد. به همین دلیل در تصفیه آب از کلر استفاده میگردد.